T. KRISHNAMACHARYA

T. Krishnamacharya 

 

Tirumalai Krishnamacharya (1888-1989) was een Brahmin (een persoon uit de hoogste kaste) uit Zuid-India. Hij was geboren in een familielijn van voorouders met onder andere de bekende Nathamuni (auteur van Yoga Rahasya).

Hij kreeg uiteindelijk de opdracht van zijn leraar Sri Ramamohana Brahmacari om yoga terug leven in te blazen en zijn leven eraan te wijden. Hij was de leraar die

T. Krishnamacharya heeft bijgebracht hoe men zieke mensen kon behandelen door het geven van yoga. Een belangrijk onderdeel daarin lag het toepassen van de Yoga Sutra’s.

Sri Ramamohana Brahmacari was meester over 7.000 asana’s, waarvan

T. Krishnamacharya er 700 van hem geleerd heeft. Een yogi beoefend vandaag amper 48 soorten asana’s.

Door het leren van Yoga Rahasya en Nathamuni’s yogi’s helingsysteem kon

T. Krishnamacharya zich verder toeleggen op het begrijpen van ziekte en toepassing van alle onderdelen van yoga.

Yoga was een vergeten discipline geworden en bestond nog alleen in een kleine groep van elitaire intellectuelen.

In 1916 kreeg hij onderricht van Sri Ramamohana Brahmacari aan de voet van het Himalaygebergte in de Banks of Lake Manasarovar maar hij was reeds onderlegd in de verschillende scholen van Nyaya, Vaisheshika, Sankhya, Yoga, Mimamsa en  Vedanta (van de zes darsana's of systemen van de Indiase filosofie).

Zijn familie was reeds sterk verstrengeld met Vishishta-advaita-Vedanta en zijn grootvader was de opperpriester van Parakala-Matha in Mysore. Daar groeide hij vooral op van zijn kindertijd tot studententijd. In 1924 was hij yogameester en had hij de hoogste graden van alle Indische filosofie behaald.

In het begin van de 20ste eeuw waren het sombere tijden in de spirituele geschiedenis van de yoga.

 

Nog een belangrijkere reden was dat yoga anders werd aangeleerd dan hoe we dat vandaag leren en kennen, namelijk eerder als een fysieke activiteit en dus meestal niet als complete praktijk.

Yoga is een holistische discipline en helpt ons een gezonde, helende en spirituele levensweg te gaan.

Zo dachten de wijze ernstige  beoefenaars die begiftigd waren met een uitzonderlijke grote hoeveelheid kracht (siddhi). Deze uitzonderlijke grote kracht kon niet aan iedereen gegeven worden, alleen aan diegene die de yoga op een subtiele manier konden beoefenen. Hoe subtieler de beoefening, hoe machtiger hun potentiële kracht.

Deze kracht wordt bereikt door persoonlijke ervaringen die resulteren in helderheid, niet zo zeer door oorzaak en gevolg. Men kan het eerder zien als een niet-logische gevolgtrekking van synergieën.

Dit  is toe te schrijven aan een tot stand komen van een klare voorstelling (perceptie) en inzicht van, met name Prana of vitale levens energie, een gift van de natuur.

Prana is steeds in uitwisseling en kan een positief of negatief gevoel tot stand brengen. Het is niet tastbaar toch is het constant aanwezig. We kunnen het voelen door ons zintuiglijk geestesvermogen. De wetenschap verwerpt dit stellig omdat het ondoorzichtig en niet meetbaar is.

 

Er was een positieve bewuste discriminatie omdat er maar enkele leerlingen waren (Jnana-raksak-s): hoeder van kennis) per generatie die de yogapraktijk op een bepaalde wijze en veilige manier konden beoefenen. Zo kon het onerricht de tijd doorstaan.

De leerlingen werden niet gediscrimineerd op kaste, religie, geslacht of onbekwaamheid. Zij werden gekozen vanuit een talent voor zorgzame , nauwkeurige toewijding aan wijsheid.

 

Wanneer T. Krishnamacharya  in 1924 terugkeerde naar Mysore, kon hij rekenen op de steun van  de koning van Mysore, Sri Krishnarajendra Wadiyar IV Bahadur. In het Jaganmohan Palace begon hij zijn grote professionele yoga carrière. Zijn yogaschool met name “Yogasala” werd een platform voor een grote revival, van 1933 tot 1955. In 1937 kwamen de eerste Westerse studenten.

De koning van Mysore, Sri Krishna Rajendra Wadiyar IV had vooral het doel, jonge mensen aan te zetten zich in de yoga te verdiepen.

 

T. Krishnamacharya  hield zich ernstig bezig met het behandelen van mensen door het gebruik van yoga en ayurveda. 

Hij Heeft een boek geschreven "Yoga Makaranda" dat  werd gepubliceerd in1934 in de Kannada taal, later in 1938 in de Tamil taal. Het is het eerste boek van Tirumalai Krishnamacharya. 

 

 

T.K.V. Desikachar 

 

TKV Desikacharwerd geboren te India in de stad Mysore op 21 juni 1937 [of 1938]. Hij was het vierde kind en de tweede zoon van T. Kṛṣṇamācārya en Namagiriamma. TKV staat voor Tirumalai Krishanmacharyanaar zijn vader en de V voor Vedantadeshikanaar een spiritueel leider uit de traditie waartoe de familie behoort.

De familie vertoefde in de hogere middens van Mysore, de hoofdstad van de deelstaat Karnataka. Zijn vader was een geleerde en autoriteit op het vlak van de toen traditionele kennis o.a. de ayurveda en hij was yogaleraar aan het Koninklijke paleis. Zijn kinderen vergezelden hem en gaven demonstraties tijdens lezingen overal in India. T. Kṛṣṇamācārya gaat door als de vader van de moderne yoga.

In 1950, drie jaar na de onafhankelijkheid van India sloot de yogaschool de deuren. De nieuwe machthebbers van India waren niet geïnteresseerd in yoga. Rijke mensen en intellectuelen uit Chennai deden wel een beroep op T. Kṛṣṇamācāryaals ayurvedische arts en yogaleraar. In 1956 was de volledige familie daar herenigd, behalve met TKV Desikācār die in Mysore bleef voor zijn ingenieursstudies.

1961, TKV was thuis op doorreis naar een betrekking in Noord-India. Op een morgen zat hij een krant te lezen in de veranda en er een zware auto voor de deur stopte, waaruit een voluptueuze dame van in de vijftig stapte en op de professor toeliep. “Professor, professor! Dank u, dank u! Ze vloog de brahmaan van 73 jaar om de hals. Toen ze weer weg was, vroeg TKV om uitleg want hij en de buurt waren geschokt door de scène van de omhelzing. Dat werd toen en nu in India niet gedaan. Kṛṣṇamācārya vertelde dat Mrs Malevan, een Nieuw-Zeelandse voor het eerst in 30 jaar geslapen had zonder slaappil en dat dit kwam door een maandenlange behandeling met yoga en ayurveda.

Op dat ogenblik veranderde de visie van TKV op zijn oude en ouderwetse vader. Kṛṣṇamācārya merkte op dat niet het lichaam maar de geest ziek was.“Kan iedereen yoga leren”, vroeg hij. Zijn vader merkte droogweg op “Ja, maar niet jij want jij bent al ingenieur.” TKV besloot zijn loopbaan als ingenieur op te zeggen en Yoga te studeren. Met tegenzin Kṛṣṇamācārya zijn zoon te onderwijzen, zelfs om 3uur en later om 5 uur ’s nachts.

In mei 1968 huwde de dertigjarige TKV Desikācārmet de eenentwintig jarige Meneka. Het was een traditioneel geregeld huwelijk. In 1970 werd een eerste zoon Bhusan geboren, in 1975 Kausthub en in 1978 nog een dochter Mekhala.

TKV heeft 30 jaar samen geleefd en gestudeerd met zijn vader. Zijn onderwijs is er de vrucht van. Het heeft zich ontwikkeld door contacten met vele Westerse yogi’s en intellectuelen.

In 1973 kwam TKV op uitnodiging van Gérard Blitz, de oprichter van Club Med. naar het eerste Congres van de Europese Yoga Unie te Zinal (Zwitserland). Overal ter wereld heeft hij conferenties gegeven en seminaries geleid. Zijn hoofdwerk is“Religiousness in Yoga” dat de basis is van zijn filosofische en praktische onderwijs. Het is de neerslag van een lessenreeks gegeven aan de Amerikaanse Colgate University in 1980.

TKV is een ruimdenkend en verdraagzaam mens en dat komt door de invloed van de averechtse filosoof Jiddhu Krishnamurti die hij in 1965 ontmoette. Hij werd zijn yogaleraar.

In 1976 richt TKV de Krishnamacharya Yoga Mandiram (Chennai) op ter ere van zijn vader. De KMY is een ‘non profit organisatie’ met als doel individuele yogalessen en therapie te verstrekken, het onderwijs van yoga te verspreiden (internationale seminaries), goede werken te doen voor armen (een vorm van paternalisme) en wetenschappelijk onderzoek te doen naar het effect van yoga op de gezondheid (Chennai is de wereldhoofdstad van de diabetes). De KMY is in de deelstaat Tamil Nadu erkend door het ministerie van gezondheid, welzijn en familie en in India als een leidinggevend instituut van yoga.

Nu is TKV Desikācār ziek en leeft teruggetrokken in familiekring. Hij heeft zijn taak ten opzichte van de zoekende mensheid volbracht. We zijn hem ontzettend dankbaar en wensen hem nog vele vredige dagen in de geborgenheid van zijn familie Om shanti, shanti, shanthihi.

T.K.V. DESIKACHAR
ABOUT

BARBARA VAN LOMMEL

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now